Bosklassen 2016

Bosklassen 2016

vrijdag 21 maart 2025

De buurtpolitie: dag 3

 De laatste ochtend…

Voor sommige leerlingen is het ontwaken deze ochtend toch wat moeilijker dan gisteren. Het waren vermoeiende, maar geweldige dagen.
De laatste ochtend brengt heel wat beweging met zich mee. Alles wordt opnieuw in de valies geladen en ook de verloren voorwerpen zoeken hun weg naar de juiste koffer. Leerkrachten zijn druk in de weer om het materiaal in dozen te verzamelen, zodat alles gemakkelijk in de camion geladen kan worden.

Vandaag lopen er ook opvallend veel leerlingen en leerkrachten rond met 2 verschillende sokken. Zouden die allemaal hun sokken verkeerd ingepakt hebben?

Ook al is er vandaag geen ontbijtbuffet, het ziet er toch weer erg uitgebreid uit. Dit keer met vers fruit en een smoothie. Geef toe, in groep eten met al die keuzes, maakt dat alles net een tikkeltje beter smaakt.

Dan is het tijd voor de quiz: we zoeken de ware identiteit van de in politieagent gecamoufleerde leerkrachten, linken het dier aan het geluid dat het maakt, zingen mee met verschillende liedjes, beelden de meest vreemde dingen uit, raden de begintunes van onze favoriete programma’s en linken de muziek aan de artiesten.

Er wordt genoten, gelachen en soms zelfs gebulderd. Er zijn er ook die hun dansbenen niet kunnen bedwingen.

  

  



Onze laatste maaltijd op deze bosklassen is een allemans favoriet: spaghetti. Aan de vele rode monden zien we dat het heeft gesmaakt.

Meester Guido komt met zijn camion, en op een recordtempo wordt alles ingeladen.

Het waren geweldige bosklassen. De juffen en meester bedachten de meest creatieve opdrachten en liepen deze dagen van hier naar daar om iedereen te helpen. Ze ondersteunden alle leerlingen die wat extra hulp nodig hadden, zorgden ervoor dat de grote hoeveelheid medicatie correct werd toegediend, verzorgenden de nodige wondjes, luisterden naar wie daar behoefte aan had, gaven een troostende knuffel voor wie dit nodig had en lieten zelfs hun slaap om de leerlingen rustig te houden – allemaal zodat de kamer- of ganggenoten hier niet wakker van werden.

Maar bovenal werd er genoten. Genoten van het mooie weer, de geweldige sfeer, de leuke spelletjes en de grappige agenten.



De leerkrachten verdienen – en krijgen – een groots applaus van onze leerlingen.

De bussen komen ons ophalen, en we vertrekken schoolwaarts. Daar wacht ons een blij weerzien met de mama’s en papa’s.

Geniet allemaal van een (rustig) thuisweekend!

donderdag 20 maart 2025

Buurtpolitie: dag 2

 Deze ochtend vond het eerste ontwaken plaats…

Voor sommigen was het een moeilijke nacht, want geef toe, velen zijn het niet gewoon om een kamer te moeten delen.
We worden gewekt door vrolijk bosgefluit of het "goedemorgen" van de kamerbegeleiders en we merken meteen wie een ochtendmens is en wie liever nog wat langer slaapt. Terwijl de ene al helemaal klaar is, zoekt de andere nog zijn materiaal in de valies.

Vol ongeduld verzamelen we ons, want in de eetzaal lonkt een ontbijtbuffet zoals in een driesterrenhotel: drie tafels vol heerlijkheden. Ter plaatse gebakken spek en geklutste eieren, manden vol brood, cornflakes, kaas, hesp en zoetigheden die we niet eens allemaal kunnen opnoemen… Tegelijkertijd werd ook rekening gehouden met allerlei allergieën en intoleranties. De koks zijn echte toppertjes. Het kan niet anders dan dat ze al vroeg in de ochtend zijn opgestaan om dit allemaal voor elkaar te krijgen.

 

 

De leerlingen konden vorige week kiezen welke tocht ze vandaag wilden ondernemen. Kozen ze voor de stoere stappers, de wandelaars, de rustige stappers of toch eerder de genietende thuisblijvers?

Voor iedereen vertrok, maakten we ons lunchpakket klaar. Het is ongelofelijk waar de koks de tijd vonden om ook dit deze ochtend voor te bereiden: sandwiches, beleg, koek, fruit en een drankje. Daarmee kwamen we de dag zeker door.

De stoere stappers vertrokken om 10u30 voor een stevige tocht. Op de planning: 18km op een afwisselend parcours. Het eerste deel bracht ons over de E40 waar we zo veel mogelijk vrachtwagens lieten tuuten, met succes! Vervolgens passeerden we prachtige stukken groen in het Gentbos en de Merelbeekse Meersen. Als de zon op zijn hoogste punt stond, was het tijd voor onze middagpauze. Lunchen deden we op de moderne tribune van KFC Merelbeke. Met volle magen en een aangevuld energiepeil maakten we ons op voor deel twee. We waren nauwelijks terug op pad of moesten al over een wegversperring klauteren. De plaatselijke boer dacht er toch maar het zijne van maar we hebben hem toch vriendelijk uitgezwaaid. De rest van de namiddag werd gekenmerkt door volharding en kameraadschap. Uiteraard hadden sommigen onder de stoere stappers wat pijnlijke voeten en/of lood in de benen. Maar dan kwam de vriendschap die zorgde dat we elkaar vooruithielpen. Ook enkele laag vliegende straaljagers en een reiger op ons pad zorgden voor wat verstrooiing. Zo gingen we verder naar ons einddoel: het ontmaskeren wie de koekjes heeft gestolen. Langs het parcours vonden we overal tips om Wie-Is-Het-gewijs de dader te achterhalen. Meester Seppe: we hebben je ontmaskerd!

   
De wandelaars vertrokken voor de volle 7 km met de zon op de snoet. Na een aantal kilometer kwamen we al een tof speeltuintje tegen, waar we even tot rust kwamen. Ook de zonnecrème werd rijkelijk verspreid, want het zonnetje begon al te branden! Vol enthousiastelingen gingen we verder richting het Liedemeerspark. We genoten van een heerlijke lunch, op een boomstam langs het water, het was prachtig. We gingen opnieuw van start met de wandeling en we stootten op de groep van de rustige stappers op het speelplein. Daar namen we opnieuw een pauze en konden we spelen. Tot slot opnieuw op pad om een volgende pauze te nemen in de Aldi. Jawel wij hebben een ijsje gegeten, mmmm! Onze energie was weer op peil om de laatste rechte lijn richting het kamphuis te zetten. Toen we terug aankwamen kwamen we tot de ontdekking dat we eigenlijk wel 12 km hebben gewandeld en dat zonder klagen, chapeau!!


  

   

  

  

De rustige stappers gingen vol goeie moed op pad. We stapten naar het Liedermeerspark waar we al snel enkele prachtige natuurpareltjes konden bewonderen. Een zwarte ooievaar, zo werd ons verteld, maakte er zijn nest. Maar ook mooie ganzen en andere vogels stapten en zwommen er vrij rond. We wandelden rond de vijver en hielden halt bij ’t Liedermeersen Chaletje. Daar was een gezellig speelplein en konden we onze picknick nuttigen. Na wat rust en genot van de zon gingen we weer op pad. Deel 2 van onze tocht ging door datzelfde park naar het VOC ( het vogelopvangcentrum). Daar kregen we een rondleiding en toonde ze enkele van de dieren die opgevangen werden. De leerlingen mochten een egel aaien, we kregen enkele vleermuizen van dichtbij te zien, maar ook duiven, konijnen en uilen passeerden de revue. Daarna werden al heel wat beentjes moe en keerden we terug naar het heem. Het was een geslaagde dag!


  

  

De genieters maakten versieringen en politiehoedjes om de fuif van deze avond op te fleuren. Na de middag maakten we voor alle leerlingen een fruitbrochette en er was er zelfs een momentje om écht te genieten. Juf Floor had al het materiaal mee om ons te verwennen met een beautysalon. De handen worden gemasseerd en wie wil kon de nagels laten lakken. Deze leerlingen waren helemaal klaar voor een feestje.


  

  

  

 
Druppelsgewijs komen de groepjes terug aan in het heem. De meest zwetende stappers nemen nog snel een douche. Uiteindelijk zoekt iedereen toch zijn of haar beste kledij in de koffer, want op het bal van de politie wil je er op je best uitzien. Onze favoriete muziek klinkt uit de boxen, en we zijn niet van de dansvloer weg te slaan. Terwijl de ene uitblinkt in spectaculaire dansbewegingen, kijkt de ander liever vanop de zijlijn naar al dat dansgebeuren.

  

  

  

 
Potjes kaas, salami en chips en een drankje maken deze fuif compleet. We worden echt verwend deze dagen… Maar aan alle liedjes komt een eind, en dat was voor deze fuif niet anders.

Al dat bewegen zorgt ervoor dat we met veel zin aanschuiven aan tafel. Ook nu overtreffen de koks alle verwachtingen. Waar ze de tijd haalden om verse vol-au-vent te maken? We weten het nog steeds niet. Maar het smaakt heerlijk!

Wie wil kan, na het eten, ook het spannende slot bekijken van de film die we gisteren zijn gestart. Die films zijn tegenwoordig zo lang dat we ze in twee delen moeten bekijken. Gisteren werd het dan ook al te laat om de film uit te kijken.

En dan terug naar bed. Al die beweging heeft ervoor gezorgd dat het inslapen bij de meesten toch vlotter verliep dan gisteren.

Morgen de laatste dag, benieuwd wat dat zal geven…